Zandvliet, Llobera Vives, Lichtenstein, Fudong & Claus

Dossier Kunst

Vorige pagina Dossier Kunst
Dossier Kunst
Dossier Kunst A/Z
Volgende pagina Dossier Kunst

Robert Zandvliet

Robert Zandvliet (Terband, 1970) oogstte al op jonge leeftijd waardering met zijn schilderijen. In 1996 maakte Robert Zandvliet gebruik van een gastatelier van De Pont en nam het museum werk van hem op in de collectie. In de afgelopen jaren heeft hij zich met succes in het buitenland gepresenteerd. Het grote overzicht met schilderijen uit openbare en particuliere collecties uit Europa en de Verenigde Staten, wordt na Bonn nu ook bij De Pont getoond.
Op overtuigende wijze laat Zandvliet hier zijn volstrekt eigen handschrift en beeldtaal zien. Bij de tentoonstelling verschijnt een publicatie met artikelen van Volker Adolphs en Max Wechsler en een interview door Hans den Hartog Jager.
Zandvliet werd halverwege de jaren negentig bekend met schilderijen van alledaagse voorwerpen als een televisie, een fototoestel, een chocoladereep of een haarspeld, die hij in breed geschilderde kleurvlakken en contourlijnen weergaf. De dunne temperaverf (een mengsel van eigeel, water, lijnolie en pigment) geeft de voorstellingen een helder en transparant karakter. In Italië was Zandvliet gefascineerd geraakt door de oude frescotechniek, waarbij de verf snel en zonder corrigeren moest worden aangebracht. Dezelfde trefzekerheid is in Zandvliets lijnvoering terug te vinden. Zijn vroege werken kenmerken zich door monumentale vormen en intense kleurvlakken. Met beperkte middelen wordt een suggestie van grote ruimtelijkheid opgeroepen. Zandvliet schildert op de grens van figuratie en abstractie. De vormen zijn herkenbaar maar lijken slechts een aanleiding om tot een eigen beeldende taal te komen.
Robert Zandvliet

Pere Llobera Vives

Vanaf 7 september 2005 zijn bij Galerie Vieleers in Amsterdam schilderijen te zien van de kunstenaar Pere Llobera Vives. De expositie "Hunting with oil" lijkt op het eerste gezicht een voortzetting op het thema dat hij voor zijn recente expositie in Barcelona gebruikte: "The end of magic". "In die tentoonstelling behandelde ik op picturale wijze het einde van mijn eigen jeugd en het droeve contrast tussen de wereld van de volwassene en dat van een kind", verklaarde Llobera Vives.
"De tentoonstelling in Amsterdam is echter geen vervolg, maar heeft zijn eigen identiteit. De schilderijen die ik tot op heden maakte hebben mij geleerd goed naar mijn omgeving te kijken zoals ik dat ook doe als ik niet schilder en ik heb geleerd dingen anders te bekijken. Zo zie ik nu dat humor het elixer van de jeugd is. En in het verlengde daarvan werd deze expositie voor mij een soort jacht met als doel die beelden te vangen die ik ervaar als een gedicht of als magie. Ik geef een voorbeeld om mijn opvatting over dit soort observaties als jager-schilder te verduidelijken: een kleine jongen speelt in zijn eentje tussen de ijzeren staven van een iglo-vormig klimrek in het park en ik denk bij mezelf dat de jongen er niet uit wil omdat als hij dat zou proberen, hij een oude man zal worden."
De Spaanse kunstenaar Pere Llobera (Barcelona, 1970) studeerde kunst aan de Sant Jordi Academie en cinematografie aan de Universiteit van Valladolid in Barcelona.
Galerie Vieleers, Herenstraat 23, Amsterdam
(September 2005)

Werk Roy Lichtenstein vernield

Een vrouw heeft in september 2005 in het Oostenrijkse Bregenz het schilderij "Nude in mirror" van popart-kunstenaar Roy Lichtenstein met een mes vernield. De vrouw kon na haar daad, tot de politie arriveerde, door bezoekers en medewerkers van het museum worden vastgehouden.
De vernieling vond plaats tijdens de tentoonstelling "Roy Lichtenstein – Classic of the new", die begin september van start ging. De vrouw maakte vier sneden van dertig centimeter in "Nude in mirror", dat eigendom is van The Rush Family Collection in New York. Het doek was voor bijna vijf miljoen euro verzekerd.

Yang Fudong

Yang Fudong (1971) behoort tot een generatie die dagelijks de radicale veranderingen in de huidige Chinese maatschappij meemaakt. Een terugkerend thema in zijn werk is het verlies van emotionele gevoelens en de vervreemding bij deze jonge generatie Chinezen. In de tentoonstelling in Stedelijk Museum CS worden acht van zijn films en videowerken en een tweetal fotoseries getoond.
In Yang Fudong's werk wordt op soms ironische wijze het verschil getoond tussen het kenmerkende traditionele en Maoïstische China en de moderne, meer Westerse invloeden. Hij maakt hierbij gebruik van verschillende stijlen: tableaux vivants en trage beelden van de nouvelle vague films en hilarische uitvergrotingen van de realiteit, zoals in de films van Jim Jarmusch. Het werk van Yang Fudong heeft echter geen verhalende lijnen; het blijven beeldende impressies vol close ups of brede panorama's, waarbij de gesproken teksten af en toe existentiële of filosofische zaken aan de orde stellen.
Stedelijk Museum, Oosterdokskade 5, Amsterdam
Van 1 oktober 2005 t/m 15 januari 2006

Hugo Claus

Uit het indrukwekkende oeuvre werken op papier, dat tussen 1947 en 2004 ontstond, maakte het Cobra Museum in samenspraak met de kunstenaar Hugo Claus een keuze van ruim 150 tekeningen, aquarellen, collages en gouaches.
Zeer velen kennen Hugo Claus (Brugge, 1929) als dichter en romancier, maar hij manifesteerde zich ook in het theater, de film en de beeldende kunst. De nestor van de Vlaamstalige proza en poëzie heeft het schrijven altijd gecombineerd met het maken van tekeningen, aquarellen, collages, gouaches en schilderijen. Slechts mondjesmaat trad Hugo Claus met zijn beeldend werk naar buiten. In Nederland is het beeldend werk van Hugo Claus onderbelicht gebleven.
Van erotische impressies van wulpse vrouwen tot zelfportretten, die laveren tussen abstractie en figuratie, en nu eens somber en dan weer kleurrijk zijn. Het beeldende werk van Hugo Claus getuigt van zijn pertinente weigering een eenduidige stijl te ontwikkelen. Het willen werken zonder vooropgezet idee, zijn experimenteerdrift en het teruggrijpen naar wezenlijke beelden, die creatieve vrijheid deelt Hugo Claus met de leden van de Cobra-beweging, met wie hij vanaf 1948 intensief heeft samengewerkt.
Hugo Claus nam deel aan enkele kleinere Cobra-tentoonstellingen en werkte samen met onder andere Karel Appel en Corneille aan 'peinture-mots' of geschilderde gedichten. De vriendschap met de schilders van Cobra gaf hem een belangrijke impuls tot het bevrijden van zijn taal en beeld. In het werk, waarin zijn bewondering voor Karel Appel, Pierre Alechinsky, Asger Jorn, David Hockney, Roger Raveel en Marcel Broodthaers doorklinkt, zit toch een opmerkelijke eenheid. De drang om met snelle tekens het veelvormige en onstuimige leven vast te leggen is voelbaar aanwezig. Daarnaar verwijst de titel van de expositie: "Souvenir".
Cobra Museum, Sandbergplein 1, Amstelveen
Van 24 september t/m 13 november 2005

De laatste cd-rom van CultuurArchief.nl is een aanrader voor kunstenaars en kunstliefhebbers.
Op de derde cd-rom in de reeks van Cultuur Archief zijn 400 artikelen bijeengebracht over kunst en cultuur.
Deze culturele cd-rom bevat een schat aan informatie en talrijke kleurige afbeeldingen.
Kunst op cd-rom