Parkstad Limburgprijs, Kati Heck & Marian Sturkenboom

Dossier Kunst

Vorige pagina Dossier Kunst
Dossier Kunst
Dossier Kunst A/Z
Volgende pagina Dossier Kunst

Parkstad Limburgprijs 2008

De Stadsgalerij Heerlen presenteert de Parkstad Limburgprijs 2008. Het museum in Heerlen toont werk van de acht genomineerde kunstenaars voor deze prijs: Jowan van Barneveld, Jeroen van Bergen, Caroline Coolen, Birgitta van Drie, Sidi EI Karchi, Pieter Geenen, Robert Lambermont en Mirjam van Tilburg.
Het is inmiddels de vierde keer dat de vierjaarlijkse Parkstad Limburgprijs wordt uitgereikt. Deze prijs van 10.000 euro is door de Stichting Promotie Limburgse Kunstenaars in het leven geroepen om jonge, talentvolle kunstenaars tot 35 jaar, afkomstig uit Nederlands of Belgisch Limburg, te ondersteunen in hun ontwikkeling.
De zwart in zwart schilderijen van kunstenaar en muzikant Jowan van Barneveld (1978) dwingen de kijker om letterlijk - en wellicht ook figuurlijk - positie in te nemen. In het zwart tekenen zich onduidelijke locaties af die zowel spanning als ongerijmdheid oproepen. Het werk van Jeroen van Bergen (1979) is gebaseerd op een architecturale basismodule, die hij met grote precisie onderzoekt, herhaalt en stapelt in bouwkundige modellen. Zijn installaties zijn van een tijdloze schoonheid en weerspiegelen tegelijkertijd een surrealistisch universum van vastgestelde maatverhoudingen. Grote, vreemdsoortige wezens typeren het werk van Caroline Coolen (1975). Op experimentele wijze combineert zij brons, keramiek, polyester, gips en verf en creëert zo een dynamische wereld met surrealistische en mythische referenties. Birgitta van Drie (1974) tekent en schildert een op het eerste gezicht sprookjesachtige wereld, maar achter alle schijnbare vrolijkheid dreigt voortdurend gevaar. Die dubbele bodem geeft haar werk een intrigerende en verontrustende ondertoon. Op een indringende manier geeft Sidi EI Karchi (1975) een oude discipline als het portretschilderen nieuw bestaansrecht. Zijn lichte, transparante doeken verbeelden krachtige en hyperrealistische portretten met een bijna symbolische werking. De sobere video- en geluidsinstallaties van Pieter Geenen (1979) vragen op subtiele wijze aandacht voor 'trage', schijnbaar banale gebeurtenissen in onze dagelijkse omgeving. Het werk daagt de toeschouwer volop uit zijn verbeelding te laten werken. De kunstenaar/pianist Robert Lambermont (1976) Iaat zich inspireren door poëzie, techniek en beweging.
Indrukken, ervaringen en herinneringen worden door hem getransformeerd tot dichterlijke ritmische sculpturen, die hij onderwerpt aan magnetische krachtvelden en chemische processen. In het werkveld van Mirjam van Tilburg (1980) raken educatie en hedendaagse kunst elkaar. In performances, (video)installaties en participatieve projecten verkent Van Tilburg de ondervragende of ontregelende functie van kunst.
Stadsgalerij Heerlen, van 17 april t/m 1 juni 2008

Kati Heck: Bonzenspeck und Prollgehabe

Museum Het Domein in Sittard presenteert de eerste museale solotentoonstelling 'Bonzenspeck und Prollgehabe' van Kati Heck (Düsseldorf 1979).
Op grote doeken, in installaties, tekeningen en videowerken ensceneert Kati Heck haar commentaar op de actualiteit. Zonder een blad voor de mond te nemen verwerkt de in Antwerpen wonende kunstenares dit commentaar fijnzinnig in beeldelementen, compositie en kunsthistorische verwijzingen. Zijzelf of personen uit haar privé-omgeving dienen daarbij dikwijls als de figuranten voor burleskachtige scènes, die met drama en ironie, gangbare sociale en artistieke normen op zijn kop zetten. Met groot gemak en kinderlijke blik versmelt Heck thema's, technieken en onderwerpen om ze met fascinerende dynamiek samen te smeden tot klassiek ogende, brutale schilderijen.
Kati Heck studeerde schilderkunst aan de Academie voor Schone Kunsten in Antwerpen. Recente solotentoonstellingen vonden o.a. plaats bij Mary Boone New York, Galerie Annie Gentils Antwerpen, Marc Selwyn Fine Art Los Angeles en W139 in Amsterdam. Een uitgebreide catalogus met werken van 2003 tot en met 2007 is beschikbaar in het museum.
Museum Het Domein, Sittard, van 5 april t/m 15 juni 2008

Marian Sturkenboom: Just a perfect day

In Galerie Lous Martin exposeert Marian Sturkenboom tot en met 26 juli 2007 haar sieraden. Sturkenboom begon een paar jaar geleden te werken met siliconenrubber vanwege de schoonheid, de flexibiliteit en de transparantie van dat materiaal. Zij combineert het vaak met parels, stenen en diverse metalen, zoals zilver en bladgoud.
Mooie structuren en vormen uit de natuur zijn al vaak haar inspiratiebronnen geweest. Tegenwoordig gebruikt Marian Sturkenboom de natuur direct als mal of als basis. Op het originele natuurobject, zoals een zaadje, een bloem of een besje) brengt de kunstenares meerdere laagjes siliconenrubber aan. Het natuurobject wordt na droging weer verwijderd, zodat een nieuwe, holle vorm ontstaat en in het halftransparante materiaal ruimte en lucht in haar sieraden zichtbaar maakt. Sinds 2006 is Marian Sturkenboom het rubber gaan mengen met kleurpigmenten. Deze methode bood veel nieuwe mogelijkheden en verhoogde de vervreemdende magische sfeer die haar sieraden uitstraalden.
Galerie Lous Martin, Kromstraat 3, Delft

De laatste cd-rom van CultuurArchief.nl is een aanrader voor kunstenaars en kunstliefhebbers.
Op de derde cd-rom in de reeks van Cultuur Archief zijn 400 artikelen bijeengebracht over kunst en cultuur.
Deze culturele cd-rom bevat een schat aan informatie en talrijke kleurige afbeeldingen.
Kunst op cd-rom