Aleksandr Ginzburg (1936-2002) Biografie

Russische dissident, journalist en dichter

De Russische dissident, journalist en dichter Alexandr (ook wel geschreven als Alexander) Ilich Ginzburg werd in november 1936 geboren in Moskou. Hij studeerde journalistiek aan de universiteit in Moskou.
Ginzburg bracht geruime tijd door in Russische gevangenissen, omdat hij zich bezig hield als uitgever van staatsonvriendelijk literatuur. Met zijn inzet voor de vrijheid van drukpers inspireerde hij een hele generatie dissidenten.

Hongaarse opstand van 1956

Aleksandr Ginzburg vond inspiratie in de Hongaarse opstand van 1956. Hij lanceerde in 1959 het tijdschrift Syntaxis met werk van onder meer Bella Akhmadulina en Bulat Okudzhava. Dit was een van de eerste in eigen beheer uitgegeven tijdschriften met werk van dissidenten. Het blad maakte snel naam en ging van hand tot hand. Nadat drie nummers waren verschenen werd Ginzburg in 1960 opgepakt terwijl hij de vierde uitgave voorbereidde. Hij werd echter bestraft voor iets heel anders. Ginzburg had examen gedaan voor een ander en werd daarom veroordeeld voor corruptie en verdween twee jaar in een strafkamp.

Dissident

Na zijn vrijlating in 1962 werkte Aleksandr Ginzburg als bewaker en legde een archief aan van documenten op het gebied van de arrestatie en berechting van de bekende dissidenten en schrijvers Joeli Daniel en Andrei Sinjavsky. Een gedeelte hiervan verscheen in 1966 onder de titel "Het witte boek" in het Westen. Aleksandr Ginzburg werd later dat jaar gearresteerd en veroordeeld tot een gevangenisstraf van vijf jaar. Zijn arrestatie had enkele dagen voor zijn geplande huwelijk met Irina Zholkovskaya plaats. Na een hongerstaking van Irina kregen Aleksandr en Irina in augustus 1969 toestemming om met elkaar te trouwen. De ceremonie vond plaats in het werkkamp.

De Goelag Archipel

Na zijn vrijlating mocht hij niet meer in Moskou wonen. Aleksandr en Irina vestigden zich in Tarusa.
Aan het begin van de jaren zeventig was Aleksandr Ginzburg zijn collega en Nobelprijswinnaar Aleksandr Solzjenitsyn behulpzaam bij het verdelen van de opbrengst van het goed verkochte boek "De Goelag Archipel". Deze royalty werd verdeeld over 700 families van gearresteerde dissidenten.

Helsinki-groep

In 1976 was Aleksandr Ginzburg betrokken bij de oprichting van de Helsinki-groep, die de mensenrechtensituatie in de Sovjet-Unie wilde toetsen aan de afspraken die werden vastgelegd in het Akkoord van Helsinki in 1975. In 1977 werd Aleksandr Ginzburg weer gearresteerd. Deze keer werd hij veroordeeld tot acht jaar werkkamp. Twee jaar later kwam hij vrij met enkele andere dissidenten. Ze waren geruild voor twee veroordeelde Russische spionnen.

Parijs

Nadat hij in het Westen arriveerde toonde hij zich geen gelukkig man. Ginzburg was teleurgesteld dat hij zijn land had moeten verlaten. "Ik ben niet bevrijd, maar men heeft mij verbannen uit mijn vaderland".
Na een jaar in de Verenigde Staten te hebben gewoond vestigde Aleksandr Ginzburg zich in Frankrijk. In Parijs schreef hij voor de krant Russkaya Mysl (La Pensée Russe, Russische Gedachten). Deze wekelijkse krant richtte zich speciaal op Russische emigranten en dissidenten. Door zijn morele veerkracht en humor werd hij een belangrijke bruggenbouwer tussen allerlei bewegingen die het communistische regime bevochten.

Russische omwenteling

Na de omwenteling wilde Ginzburg de papieren over zijn arrestaties en wat daaraan vooraf ging inzien bij de Russische veiligheidsdienst KGB. In 1995 kreeg hij toestemming om een deel te komen bekijken, dat betrekking had op zijn arrestatie in 1960. Het was een schokkend moment. "De KGB had werkelijk alles bewaard", verklaarde Ginzburg.
Hij bezocht Rusland in de jaren negentig enkele keren. Aleksandr Ginzburg had weinig vertrouwen in het "nieuwe" Russische denken. Het zou volgens hem nog tachtig jaar duren voordat Rusland een echte liberale maatschappij zou zijn. Ginzburg bleef met zijn familie in Parijs wonen en kreeg in 1998 de Franse nationaliteit. De laatste jaren van zijn leven werd hij geplaagd door vele ziekten. Deze lichamelijke ongemakken waren veelal een direct gevolg van zijn jaren in Russische strafkampen.

Begraven in Parijs

Aleksandr Ginzburg overleed in juli 2002 op 65-jarige leeftijd in Parijs. Hij werd begraven op het Russische kerkhof in de Franse hoofdstad. Hier vonden veel Russen hun laatste rustplaats, sinds in 1917 de communistische dictatuur werd ingesteld.

Informeer uw vrienden

Geef uw reactie via Facebook of laat weten wat u vindt van dit artikel via of Twitter of Google +1

Tweet

Follow @absolutefigures

Lees verder: meer informatie over Literatuur

Hoofdpagina Literatuur
Anna Achmatowa
André Gide
Boris Pasternak
Marina Zwetajewa

De laatste cd-rom van CultuurArchief.nl is een aanrader voor kunstenaars en kunstliefhebbers.
Op de derde cd-rom in de reeks van Cultuur Archief zijn 400 artikelen bijeengebracht over kunst en cultuur.
Deze culturele cd-rom bevat een schat aan informatie en talrijke kleurige afbeeldingen.
Kunst op cd-rom