Pablo Picasso in Parijs

Carlos Casagemas

In het jaar 1900 ging Picasso naar Parijs om daar de wereldtentoonstelling te bezoeken. Parijs was aan het begin van de twintigste eeuw het wereldcentrum van de moderne kunst. Picasso wilde met zijn vriend Carlos Casagemas in Parijs nieuwe ervaringen op gaan doen. Op dat moment bruiste de stad van leven. Parijs was helemaal in de ban van de Internationale Wereldtentoonstelling. Er moet een nieuwe wereld voor hem zijn opengegaan. Er waren grote tentoonstellingen van de gevestigde kunstenaars in het Louvre, het Grand Palais, het Petit Palais en het Champ de Mars. Daarnaast toonden galerieën, zoals die van Paul Durand-Ruel (1831-1922) en Ambroise Vollard (1866-1939), het werk van de avant-garde. De nieuwe kunst trok hem aan. "Als iets afstotelijks modern wordt, is het meteen aantrekkelijk," verklaarde hij later.

Ambroise Vollard

In december 1900 ging Pablo Picasso, zoals beloofd, terug naar zijn familie in Barcelona. In Spanje werkte hij korte tijd als illustrator voor het tijdschrift Arte Joven.
Enkele maanden later ging hij terug naar Parijs. Hij vond een kleine woning in de buurt Montmartre, de wijk van de bohémiens, waar veel kunstenaars woonden. Een tentoonstelling bij Ambroise Vollard leverde hem enige bekendheid op, maar bracht geen verandering in zijn armoedige leefsituatie. Het ontging criticus Félicien Fagus niet, dat Picasso zich liet inspireren door de heersende kunststromingen van de avant-garde. In zijn bespreking van de tentoonstelling bij Vollard schreef Fagus dat Picasso duidelijk werd beïnvloed door "Delacroix, Manet, Monet, Van Gogh, Pisarro, Toulouse-Lautrec, Degas, Forain en willicht Rops."

Snelle artistieke ontwikkeling

Picasso maakte in Parijs een snelle artistieke ontwikkeling door, maar het was ook een moeilijke periode. Blauw werd vanaf 1901 voor drie jaar de overheersende kleur en daarom wordt deze tijd ook wel zijn Blauwe Periode genoemd. Picasso raakte ontmoedigd en miste zijn geboorteland. Hij keerde voor een korte periode terug naar zijn familie in Barcelona. Zijn vriend Carlos Casagemas pleegde in deze periode in Parijs zelfmoord vanwege een liefdesaffaire.
Het verdriet van de zelfmoord van Carlos Casagemas verwerkte Picasso in het schilderij 'Evocatie - de begrafenis van Casagemas' (1901), waarin het kaarslicht vlamt als bij Vincent van Gogh. Belangrijke voorbeelden van de Blauwe Periode zijn het 'Zelfportret met jas' (1901/1902), 'De absintdrinkster' (1901) en 'La Vie' (Het leven, 1903). In de mannelijke figuur in "La vie' herkennen we zijn overleden vriend Carlos Casagemas. De voortijdige dood was een populair 'romantisch' thema in de negentiende eeuw en aan het begin van de twintigste eeuw.

Definitief in Parijs

In 1904 vestigde Picasso zich definitief in Parijs: deze stad inspireerde hem meer dan het rustige en burgerlijke Barcelona. In 1904 ontmoette hij Fernande Olivier (1881-1966) op Montmartre. De onstuimige relatie hield ongeveer zeven jaar stand. Picasso zou haar in 1912 verlaten. Twintig jaar later publiceerde Fernande haar memoires in Le Soir, de populairste Franstalige krant in België, onder de titel 'Picasso en zijn vrienden'. Picasso was inmiddels een gearriveerde kunstenaar en trachtte de publicatie met alle middelen te voorkomen. Uiteindelijk werden slechts zes van de acht bijdragen van Fernande Olivier in de krant geplaatst.
Door zijn verliefdheid veranderde zijn koloriet. Picasso gebruikte nu veel roze in zijn schilderijen: de Roze Periode. In deze jaren schilderde hij veel circusscènes, maar nieuw was dit onderwerp niet voor Picasso. Hij schilderde ook al harlekijnen in zijn Blauwe Periode. Picasso kwam vaak terug bij een ouder onderwerp. Een thema kon op heel veel manieren bekeken worden, wist Picasso: "Als er maar één enkele waarheid bestond, zou men niet honderd verbeeldingen van hetzelfde thema kunnen schilderen."

Picasso in Nederland

Het gemak waarmee Picasso omging met bestaande kunstthema's is te zien aan een schilderijtje dat in Nederland ontstond. Picasso was één keer in ons land. Hij kwam in de zomer van 1905 op uitnodiging van de schrijver en conferencier Tom Schilperoort (1882-1930) naar Schoorl in Noord-Holland. Tom Schilperoort werkte als verslaggever van het culturele leven voor enkele Nederlandse kranten in Parijs.
Picasso maakte maar enkele schilderijen tijdens deze reis. 'Drie Nederlandse meisjes' (1905), een gouache en met Oost-Indische inkt op papier toont de drie gratiën in klederdracht met een typisch Noord-Hollands boerderijtje op de achtergrond. Picasso verkocht 'Drie Nederlandse meisjes' aan Clovis Sagot. Dit schilderij maakt nu onderdeel uit van de collectie van het Centre Georges Pompidou in Parijs.

Informeer uw vrienden

Geef uw reactie via Facebook of laat weten wat u vindt van dit artikel via of Twitter of Google +1

Tweet

Follow @absolutefigures

Lees verder: meer informatie over kunst

Opinie Hoofdpagina
Opinie Kunst
Opleiding van Pablo Picasso
Pablo Picasso en het kubisme
Henri Matisse: de Chapelle du Rosaire
De vervreemding van realist Edward Hopper
Niki de Saint Phalle Inside-In
Paul Gauguin in Parijs

De laatste cd-rom van CultuurArchief.nl is een aanrader voor kunstenaars en kunstliefhebbers.
Op de derde cd-rom in de reeks van Cultuur Archief zijn 400 artikelen bijeengebracht over kunst en cultuur.
Deze culturele cd-rom bevat een schat aan informatie en talrijke kleurige afbeeldingen.
Kunst op cd-rom